22 Nisan 2010, Perşembe saat: 12:11 Şakamı ciddi mi anlayamadan kaldı iki gün.. ablam evleniyor yahu.. nasıl rahat görünüyorum,işten geç çıkıyorum sırf çok göstermiyim kendimi diye.. ablam evleniyor.. bu cümle bile ne kadar yabancıymış bana.. şimdi gerçek olunca.. ablamın evinde onun kocası benim abi dediğim insanla oturup maç bile izlemek.. ne garip.. belkide önceki benzeri deneyimlerimden böyleyim.. nasıl ki çocuklar evlendiler ve bir daha hiç bişey aynı olamadı,aynı mı olacak bilemedim.. onun sinirli hallerini bile özleyeceğim sanırım.. yahut akşam kahvelerini,gecenin yarısı canım bişey istediğinde oflayıpta olsa yinede yapmasını istediğim ne olursa olsun.. ablam evleniyor benim.. ötesi var mı.. iki gün sonra,onu ben yolcu edeceğim evimizin kapısından.. kalbim sıkışıyor düşündükçe.. o giderken , babamın bizi nereden izlediğini arayacak gözlerim.. belki görürüm bende diye.. midem ağrıyor düşündükçe.. ellerim terliyor.. ve ben,bitanecik ablamın en mutlu günlerinde;ihtimaller ve yasaklar denizinde boğulmak üzereyim.. vazgeçmiyorum hayatımı zorlaştırmaktan.. serserilik böyle bişeydi sanırım.. her neyse,beni boşver.. ablam evleniyor benim.. serseri