23 Nisan 2010, Cuma
saat: 18:20
Üzülme...der Mevlana ve devam eder;
Bir yandan korku bir yandan ümidin varsa iki kanatlı olursun,
Tek kanatla uçulmaz zaten.
Sopayla kilime vuranın gayesi kilimi dövmek değil,
Kilimin tozunu almaktır.
Tanri sana sıkıntı vermekle tozunu,
kirini alır.
Niye kederlenirsin?
Taş taşlıktan geçmedikçe parmaklara yüzük olamaz.
Yüzük olmak dileyen taş,
ezilmeyi yontulmayı göze almalıdır.
Bizim sorunumuz ise sadece korkmak,
bizler degil miyiz her gulusumuzun ardindan
'bugun cok guldum, yarin kesin aglayacagim' diyenler.
Eskilerin cok guzel bir lafi vardir ya hani;
Bir insanın kendi kendine yaptığını, cümle alem toplansa yapamazmış.
Senin en buyuk engelin yine sensin aslinda.
Daha onceleri gidemiyesimin sebebi korkunun
ardina umidi eklemeyi unutmam imis.
Ne zaman ki ciktim yola
O zaman anladim
Beni bende demen
Bende değilem,
Bir ben vardır bende
Benden içeru...
Sahip olup kaybetmekten korkmusum,
Mutlu olup hemen ardından bu kadar mutlu olmaktan korkmusum tedirgin olmusum,
Hayal kurup gerçek olmama ihtimalinden korkmusum,
Aşık olup terk edilmekten,
Terk edilip sonrasında bir daha aşık olamamaktan korkmusum,
Yalan söyleyip yakalanmaktan
Dürüst olup aldatılmaktan
Aldatılip affedememekten korkmusum.
Yalnız kalip kendimi dinlemekten,
İnanmak isteyip dinden,
İnanip etiketlenmekten korkmusum.
Okudukca, düşünebildiklerimden
Düş kurdukca düşmekten korkmusum.
Sabrimi kaybedip birilerini kirmaktan,
Sabredip sindirilmekten korkmusum.
Korkmusum hayatım boyunca
Herkes gibi.
Acılar ve ıstırap olmasa hayat bomboş olacakmış gibi sarılmisim kırıklarıma.
Her korkuttuğumda, aileme sarılip,
Dostlarıma koşmusum.
Sonra bir gün onları kaybetmekten de korktum
ki hala da cok korkuyorum.
Aklıma düştü sonrasında,
Ya artık her düşüşümde yalnız kalsaydım,
Kendi kendi mi iyileştirebilir miydim?
Düşündüğüm gibi ya da birilerinin bana dedigi gibi
güçsüz, ya da güçlü,
Korkak ya da cesur birisi miydim?
Yalniz kaldigimda daha mi cok aglardim
yoksa dusup dusup en sonunda ayaga kalkabilir miydim?
Bana cesursun diyen insanlar olmadan da
cesaret edebilir miydim soyledigim seyleri yapmaya,
yoksa onlarin varligina mi guvenip yapmistim simdiye kadar ki her cilginligi?
Bu defa korkmadan düşündüm.
Git dedi içimden bir ses,
kendini tani.
Gitmekten korkmadım bu defa,
Gittim,
Yollara düştüm,
Yalnız başıma aştığım her sınırda
Kilometreler aştım içimde,
Mutlu oldum ve daha da mutlu olabileceğimi fark ettim,
Ağladım ve kendimi iyileştirebildiğimi fark ettim,
Bazı zamanlar dibe çöküşümü izledim ve
dipten çıkamayacağımdan hiç korkmadım,
Sen güçlüsün, halledersin pohpohlamalarını değil kendimi dinledim bu defa yalnızlıktan ötürü ve
herkesin sandığı gibi güçlü olmadığımı fark ettim,
ben güçlüyüm diyerek kendime nasıl bir baskı uyguladığımı fark ettim
ve dibin tadını çıkardım.
Her zaman güçlü olmak,
mutlu olmak zorunda değildim ilk defa.
Kendi kendimi yüzeye çıkardığımda ne kadar güçlü olabileceğimi fark ettim.
İyi ya da kötünün olmadığını,
Hepsinin benim için bir fırsat olduğunu farkettim.
Yollara devam ettim,
Diller öğrendim, Babil kulesini kat kat tırmandım,
Dinledim, insanların hikayelerini sevdim,
Dinledikçe, onlara varlığımla güç verdiğimi
hissettim.
Duyduklarımdan, gorduklerimden
korkmadığımı gördükçe
Aslında korkak bir insan olmadığımı anladım.
Kendi ülkemi sevdim onlarda,
Kaderin ne demek olduğunu anladım,
Kocaman bir ağda küçücük bir örümcek olduğumu
Ve ağlar örülmüş olsa bile
Hangi yola gideceğime karar verenin ben olduğunu gördüm,
Anladim; Bir kişinin gücü kendisine sahip olmasında ve aynı zamanda kendisine teslim olmasında yatar.mis!
Çölden güneşin doğuşunu izlerken,
Okyanusun kıyısında güneşi batırırken,
Adını bile telaffuz edemediğim bir şehrin sokaklarında
yağmurdan sırılsıklam olurken,
Her ulkede yepyeni kulturleri keşfederken,
Bir çadırın içerisinde toprağın üzerinde uyurken,
Evrenin ne kadar mükemmel olduğunu fark ettim,
Değişmesi gerekenin koşullar değil
Ben olduğumu fark ettim.
Aldığım nefesin derinliğini düşündüm,
Beni bir sonraki ana taşıyan şeyin
nefesim olduğunu fark ettim
Ve nefesime şükretmeyi öğrendim.
Ama insan neden gittigini de bilmeli, yoksa Sokrates'in dedigi gibi;
-"falanca gitti" demişler sokrates'e,
-"yazık" demiş, "hiçbir faydası olmayacak"
-"neden?" demişler;
-"kendisini de beraberinde götürdü o" demiş sokrates.
gitmek çözüm değildir, sorun sizdeyse eğer.
