23 Nisan 2010, Cumartesi
saat: 23:28
Yarınki sınava hazırlanıyorken birinci sınıfta menfi kelimesinin anlamını nasıl aklımda tutacağımla ilgili olarak uydurduğum formülü hatırladım: Müspet'in içinde ü var ve ü gülen suratı andırıyor. Menfi ise olumsuz.
Bugün daha doğrusu tüm sınav haftası boyunca algı seviyem normalin çok daha altındaydı. Neden böyle oldu bilemiyorum. Derslerle ayrıca ilgilenmiş olmanın ekmeğini yedim. Gerçi hala sırada 3 sınav var. Ve benim gereksiz bir şekilde günce yazmam yerine yarınki sınavlardan ikincisine son tekrarları yapmam lazım. Çok büyük bir umursamazlık var, sanki hiç umurumda değilmiş gibi. Her şey oturdu bir tek ezberlenecek yerler kaldı. Ezberlemeyi nasıl ertelediğimi de çok iyi bilirim. Ama en azından saat 23'ü vurur vurmaz çalışmaya döneceğim.
Bir de yüz hatırlamak konusunda benim kadar başarısız bir insan olamaz. Çok rahatsız edici bir durum. Hayalin süjesini tasavvur edemiyorsun. Biraz zorlayınca oluşuyor tabi ama yeterli değil.
Bir de kitabıma devam etmek istiyorum artık ben. Ama özellikle vapurda okumak istiyorum. İstanbul'dayken İstanbul'u okumak istiyorum. Kesinlikle daha fazla İcra ve İflas Hukuku okumak istemiyorum.
