24 Nisan 2010, Cumartesi saat: 18:27 ağlıyordum .... öyle içli ağlıyordum ki .. arkadaşlarım yanımdaydılar .. kimisi elimi tuttu , kimisi sırtımı sıvazladı , kimisi başımı okşadı ... anladılar .. bu sefer sana "ağlama" demeyeceğiz dediler .. ağladım .. ağladım .. o geldi ... herkes biranda geri çekilde ... yanıma oturdu ... beni göğsüne yatırdı .. ve ben daha çok hıçkırıklarla ağlamaya başladım .. başımı okşadı .. saçlarımı okşadı .:/ sarıldı .. sarıldı ... 2 saat bu şekilde ağladım... sümüklerimi sildi .. :/ iğrenmedi .. yemek yedirdi zorla .. "gidiyorum" dedi ... "gidiyor musunz_?" dedim ... ..... yukarı çıktım ... gtimemişti .. orada oturuyordu ... çok manyakça , bnden beklnemeyen bişi yaptım ... ve gidip boynuna sarıldım .. "teşekkür ederim" dedim ... yine ağladım ... ben koltuğa koydum başımı , o da başımı okşadı ... oturduk .. oturduk .. oturduk ... yattım ... sabah uyandırdı ... ..... anlamıyorum ben ... ben kaçıyorum ... yemin ederim kaçıyorum... bi şekilde elimde olmadan fırsatlar çıkıyor ve hep bi adım daha atılıyor .. anlamıyorum .. hep beni güçsüz, duygusal anlarımda yakalıyor , yanımda bitiveriyor ... vAllahi istemiyorum ... Allah'ım yardım et bana ! 2 ay kaldı ... n'olur ! ... bi daha uğraşacak gücüm kalmadı benim... ben yorgun savaşçıyım ... .. lütfen uzak dur benden ! lütfen .. :,( ... ama iyi ki wardı .. yoksa kendimi bu kadar kolay toparlayamazdım ..moralim bozulduğu anda hemen teselli diyordu .. gözüme yaş geliyordu , siliyordu ... ve en önemlisi ,, bütün suçu kendinde görüyor .. anlayamadım ... inanamadım ... keşke seni uyrsaydım "dedi bana .. ben hiçbir zmn öyle bişi beklmedim ki.. nasıl yani? "beni uyaracak kişi o muydu?" ..... ..... yine burada susuyorum ...... ... iyi ki wardın .. teşekkür ederim .. zülfikar