26 Nisan 2010, Salı
saat: 23:55
anlamıyorum kı neden benı suçluyorsun?
duygusuzlukla ya da anlayışsızlıkla...
mecbur değilim ben seni anlamaya, ama sen yukumlusun işte kendini bana anlatmaya çalışmakla...
ben idda ettiğin kadar "vazgeçilmezsem" senin gözünde, senin deyiminle "ölünürse benim ugruma.. işte o zaman mecbursun kendini anlatmaya...
çunku kolay biri uğruna ölmek, zor olan anlatmak ve anlamak...bunu yapamıyorsan çok da önemli değil ölüp ölüp dirilmelerin...
senin anlayamadıgınsa özetle; var benim de yıkılmışlığım, sınanmışlığım , birileri uğruna ölmüşlüğüm...
ve yine anlayamadığın...kıramazsın benim duvarlarımı, ne buket buket çiçekle,ne aşırı ilginle, ne yoluma serdiklerinle...
ne zaman ki anlarsın beni,anlatırsın kendini,sözunde değil gözünde görürüm sen deki vazgeçilmezliğimi...
belki o zaman..
ama o zamana kadar bana haksızlık yapma..var benim de yıkılmışlığım!
