30 Nisan 2010, Cuma saat: 00:38 ne demeli_? ... susmalı yine .. bırakmalı.. belki kırılmalı defalarca.. yine .. yeniden ... ve her defasında da aynı tad olmadığını , aynı sızı olmadığını zannetsende yanıldığını da bilmeli .... yinelenmeli .... yenilenemenin inadına... ısrarcı olmalı .. inatçı... en önemlisi de güçlü ... ta ki bir çift gözde hissettiğin hayal kırıklığını ... ..... hayır , hayır ... konuşmayacağım , korkma sakın ! .... inanmalı mı , inanmamalı mı_? hangisi daha az can acıtır_? inandığında mı_? bilirsin o acıyı .. çok uzun zamandır beraberliğimiz war ... düşman olmak istedim o acıya ama kendisi benimle dost olmakta ısrarcı .. evet , yabancı değil ... ama her defasında biraz da sancılı ... kanarken , tuz basmak gibi ... belki biraz daha dirençli kılar .. belki de inandıktan sonra herşeyi daha az cılı kılar ve biter....... ya inanmazsam_? o ne , söyliyeyim mi_? yzarken bile hissettiğin bişi ... hemencecik bir umut kaplamasına sebep olan , aslında ardında farklı şeyler olduğunu düşünerek anlamsız anlık sevinçlere sebep olur ama ama ardında ki yokluk işte o derin acıtır .... hemde çok acıtır ... hele ki , inanmamışsın ya , sen de biliyorsun ya o zaman tutamamak kahreder seni .. mahveder.. gözyaşı döktürür.. anlık sevinci , gözyaşı takip eder akabinde ... .... .... ne yapmalı_? ne mi yapmalı_??? -inanmalı ... ve kendini inanmaya mecbur hissedince vazgeçmeli herşeyden ...., selam vermeli artık ... selam vermeli .. vazgeçilen olduğunu anlayınca,,,, arkanı dönmeden gitmeli .... sesseizce... usulca .. hissettirmeden .... .... .... .... ..... zülfikar