30 Nisan 2010, Cuma
saat: 04:16
aylar olmuş gene yazmayalı..
şimdi bıraktığım yerden tekrar burdayım.
Sabreden derviş muradına ermiş derler ya hani benimkide o misal..
Yüzüm gülüyo artık, hatta o kadar mutluyumki edebiyat yapma kavramından çokta uzaktayım.
Acılar yazdırır ya adama hani, şimdi yazamıyorum..
ve şunu anladımki zaman gerçekten temeli daha da sağlamlaştırıyomuş.
Hala ilk günkü gibi nasıl sevebilir bi insan aradan 5yıl geçtikten sonra bile.
Cevabını bi türlü veremiyorum kendime, ona olan sevgimi kelimelere dökünce sanki basitleşicekmiş gibi geliyo herşey.
Nedenler sayamıyorum çünkü neden saymak sevgiyi, aşkı aşklıktan çıkarır.
ve benim nedenim yok onu severken.
Orçunu her haliyle, her tavrıyla, her cümlesiyle seviyorum.
Eskisi gibi o ve ben diye bahsetmekten kurtulmak ve tekrar biz olabilmek çok güzel.
Nefes aldığım sürece seni sevmeye devam edicem sevgilim..
