30 Nisan 2010, Cuma
saat: 17:02
Evet az önce O'na(B....) attığım iğneli mail sonrası bana ne cevap vereceğini merak içinde beklemekteyim.
çok uzun zaman(yıllar)sonra açtığım mailin chat kısmından bana sanki hiçbirşey olmamış gibi,en zor zamanımda terkedip gitmemiş gibi bana ce-ee yapmış olması ve bu duruma tuhaf dediğimde yoo hiç tuhaf değil gibi bir cevap vererek pişkinlik yapmış olması canımı acıtmak yerine içimde feci intikam duygusunu yarattı.İst.a geldiğinde görüşmek istiyor,görüşeceğim ve 2007 Nisan ayından sonra çektiklerim kadar olmasa da ona da yaşatmak istiyorum yavaş yavaş.benim de hatalarım olmuştu ama ufak tefek şeylerdi.onun için kendimden çok çabaladım.çevredekiler de farkındaydı.
zaten bugün maili okuduğunda az da olsa canını yakacağıma inanıyorum. gelen iş ilanlarından bir kaçını ona yönlendirmiştim, teşekkür etmiş.gerçekten de iş arayışındaymış.ben onu bildim bileli iş arıyor.kendimi geliştireceğim diye diye kaç sene geçti,üniversite okumak yetmiyor B.... efendi ;) hep söyledim bunu hakettiğin bu değil aklını kullan dedim,kaç tane iş görüşmesi ayarladım.hatta belki benimle çalışmak istemez diye düşünüp kendi çalıştığım işten ayrılıp onun girmesi için ön ayak oldum. ama yokkk..aile sözünden dışarı çıkmayan,süs köpeği modunda onlar ne derse onu yapan,hala çocuk gibi davranılan biri işte..değişemeyiz artık,kurtulamayız huylarımızdan..benim de artık kimseyi büyütmeye, akıl vermeye gücüm yok,kendi aklım kendime yetiyor.yeter veresiye vere vere kalmadı kalmadı Allah canımı almadı almadı diye bağlayalım konuyu..
