01 Mayıs 2010, Cumartesi
saat: 02:20
sevdiğim, canım bildiğim insanların dertlerine deva olamamak deli ediyo beni. hasta oluyorum, üzülüyorum, ve bunu maalesef ki ağlayarak belli ediyorum. bu onu daha da üzüyo, kendini bi de beni üzdüğünden sorumlu tutuyo. halbuki derdini bilmesem de eli kolu bağlı, onun farkındayım. ama yardım edememek, sarılıp geçicek bu da demek bi işe yaramadıktan sonra.. içim acıdı bu akşam, resmen içim acıdı.
saat: 02:24
bi de o kadar kafam güzel ki, bişeyi okumak için iyicene gözlerimi açıyorum. sesini duymak istediğim insan da telefonu açmıyo. napiym ben ?
