01 Mayıs 2010, Cumartesi
saat: 10:16
insan değişiyor elbet. değişmek derken kendini buluyor aslında.
eski sevgilinin sesinden, gülüşünden anladım.
belki de bu mesafenin, soğukluğun, müdürlüğün insanlarıyızdır. sağlam durmak için matrikse geçmek lâzımdır belki ne bileyim.
insan nasıl sağlam, mutlu olacaksa öyle olsun.
mutlulukla sağlamlığı nasıl birleştirdiğimi anlatamayacağım şimdi.
a, belki de anlatırım.
mutsuzlukla mutlu oluyor insan.
gibi gibi yani.
bir yanım bir mayısta bugün baharda (benim için de nefes al diye mesaj attım beyefendiciğime), bir yanım (bedenim) işyerinde.
bir yanım sokaklarda asıl yanım işte o yollarda. durmaksızın ve yalnız.
