03 Mayıs 2010, Pazartesi
saat: 13:05
Öyle hızlı geçti ki zaman günce, sanki günler değil dakikalar aktı benim için..
Beklediğim konuşmayı az çok yapabildim sanırım ama önemli olan duyguları anlattıktan sonra içindekini karşındaki insana davranışlarınla ifade edebilmek. Ben de anneme karşı karman çorman şeyler beslediğim için içimde ona sürekli bunları yansıttım. Kırgınlıklarımı ifade ettim, anlayamadıklarımı sordum, elbette affedilmesi çok zor şeyler var içimde. Şimdi ona duyduğum, karşılıksız sevgiyi gösterme zamanı. Her ne olursa olsun onu düşünen ve özleyen bir yanım olduğunu bilmesinin zamanı, beni ne kadar korumasız bırakırsa bıraksın benim ona bunu yapamadığımı ve asla da yapamayacağımı anlatma, küçük kızıma sarılır gibi ona sarılma zamanı ...
