|
03 Mayıs 2010, Pazartesi
saat: 20:16
uzun koşuyor bu nefes bu ter bu ben uzun koşu yolun ortasından çatlayan gün pencereden sarkan çocuk unuz koşuyor evden eve çekiştirilen gece yol tam da yerinden göbek bağını sarkıtıyor gömüldüğüm yerin göğsüne uzun çok uzun bundan uzun seneler düşülüyor bu nefes bu ter bu ben denkleşmiyor deklanşöre bastığımda neden neden bu yağmur yağarken ıslaktır yer bulut hep kuru şunca ömrüm söylemiyor rüzgarın unuttuğunu ne fızıldadıysa fızıldamış annem ilk ninnisinde uzun koşuyor nefes ter bu ben şiir içinden | ||
|
|
||