04 Mayıs 2010, Salı
saat: 03:11
Farkında olarak veya olmayarak -ki bu ayrıntı önemsiz- öyle bir mezar kazmışım ki, yeniden diriliş ölümden daha çok acı verici olacak..
...
evet, var görünüp yok olmak istiyorum..
uyusam, sızılar ninni olsa tekrarlana tekrarlana aklımda ve yüreğimde. ruhumu daldırsalar rüyalara, kabuslara
dalsam uykuya hiç uyanmasam.
hem de hiç..
deyince;
"...
toza boğulmuş, yitik saatler.
yitip gitmekten korkan bakış.
kaba bir çevrene dönüşen
nostalji. birkaç göze mahkum manzara
artık varolmayanın anısı.
ne garip kör duyumsamak kendini, bir tek
beden, hiçbir yerde,
hiçbir yerde."
