05 Mayıs 2010, Çarşamba
saat: 09:05
Kagit kalemin soyle bir guzelligi var: Istedigini cizebiliyorsun. Bilgisayarda klavyeyle veya freehand araclariyla bir seyler kaydetmekle bunun arasindaki fark belli zaten.
Ama kalem tutabilmek, kagitta isaretler birakabilmek, benim gibi cogu gereksiz bir dolu A, B, C, D grafikleri cizenlere bile bir huzur veriyor. Githzerai gibi, kaostan sabit bir kesinlik yaratabilmemi sagliyor. Mutlu bir insan olusumun ulasabildigim bir dolu kursun kalem ve bos veya cizgili kagit olmasiyla inkar edilemez bir iliskisi var. Yoksa her sey havada ucuyor.
That is not all, Connor of Daventry. You got it wrong; I shall speak more and more.
Obaa, bi yerlerde gayda calmaya basladi!
saat: 09:14
Eskiye bakip ne kadar gerzek oldugunu tekrar farketmek de super bir sey. Eski CD'lere bakarken aklima geldi demin: Hatun gecenin yarisinda kalkip "yemek yemeye" evime geldi ama pek ac degil. Bir iki bir sey yedik (masa bile yok, yerde yedik), sonra ben koltukta yattim uyudum.
