05 Mayıs 2010, Perşembe
saat: 23:24
günce düşündüm de, yıllardır hayalini kurduğum hayatı yaşıyorum şu anda.
Dağınık, pasaklı, uyuşuk, kendi parasını kendisi kazanan, hatta kendi zamanını kendisi harcayan bence en önemlisi bu. zaten diğerleri bunun bir sonucu.
Bağımsız.
Bağımsızlığın hep kadınlar için önemli olduğunu varsayardım da günce. kadınlar bağımlı olmaya aşıklar. onlar bişiye bağlı değillerse serseri mayın gibidirler nerde patlıyacakları belli olmaz.
Neyse konumuz kadınlar ve bağımsızlık değil. Konu tamamen benim. Benim kafamdan o anda neler geçiyorsa konu odur.
Babamdan benim bu yaşıma kadar olan toplam maliyetimi çıkarmasını istesem hesapların içersinde kaybolur galiba. demek isteğim şu acaba ben babamdan maliyetimi isteyip onu da ödeyebilsem çocukluğumu satın almış olabilir miyim. Yoksa o çocukluk onlara mı aitti para ile satılmıyormuydu.
amaaan...
Başta ne yazıyordum şimdi ne yazıyorum. Kafamdan aynı anda 1000 tane şey geçmesinden nefret ediyorum. ve bu kafamdan geçen 1000 tane şeyin 2 tanesinin bile birbiriyle alakası yok. alakası olsa bişiler kurgulicam yazcam. bi boka benzicek.
bu ne şimdi?
