|
08 Mayıs 2010, Cumartesi
saat: 13:12
şu an tek istediğim, yalnızca bir sırt çantası toplayıp yaşamak'a dair ne varsa arasından sıyrılarak kaçıp gitmek, kucağına koştuğum yolların beni taşıyabildiği en uç noktaya kadar. fütursuzca kaybolmak.. çok sıkılıyorum.. bu yorgunluk, ruhumu korkutuyor. kendimi doğaya vurasım, doğayla kendimi döverek yok edesim var.. ve yeniden doğasım. ama bir ağaç olarak belki, gözyaşlarının yağmurlarla dans ederek ölü toprağından yetiştirdiği.. dayan sadece. dayan.. dayan.. dayan! "... Orman, bütün sessizliğiyle, yine yalnız, duracak orada..." | ||
|
|
||