09 Mayıs 2010, Pazar
saat: 05:58
Gerçekten kibirli miyim? Yoksa ukalalık karşısında geliştirdiğim bir mekanizma mı bu?
Eğer biri eşitlik ilkesini bozar, bir bakıma üstün, baskın, hakim olduğunu -sözlü ya da davranışlarıyla- bana kabul ettirmeye çalışırsa, bu mekanizma devreye giriyor. Ayrıca acayip derecede sinirleniyorum. Özellikle kadın-erkek ve iş, okul ilişkilerinde ortaya çıkan bir durum. Bu, kibirin hortlaması, bir anda ruh halimi de değiştiriyor sanki. Çok ilgimi çeken bir şeye karşı bir anda böyle bir tavır geliştirmek doğru değil aslında. Zira sonuçta kendine kızıyorsun. Doğadaki bir çok hayvana doğru mesafede kalmazsan saldırır. Bu da böyle bir durum. Sen kendin kaşınıyorsun yani.
Anneler günü... Anneler günü... Biraz uyuyup kalkıp onu mutlu edeceğim. Anne işin içine girince günce nasıl ilkokul çocuğu güncesine döndü değil mi? Kibirmiş. Hadi leen... :)
saat: 09:23
Uyandım ama hala uykum var birazdan giyinir çıkarım. Otobüste muhteşem bir uyku çekme hayalindeyim. Umarım ortam müsait olur. Bugün finallere başlıyorum. Kurtarın beni bu memleketten. Görüşmek üzere İstanbul, sana bir daha geri döndüğümde sıkıca sarıl bana hiç bırakma.
