10 Mayıs 2010, Pazartesi
saat: 00:33
Arayıp anneler gününü kutladım.
Neden yaptım bilmiyorum ama yaptım işte (:
Yine yalnış bir zamanda aramışım (: kusura bakma deyip kapattım telefonu.
Telefonu kapattıktan sonra salak herifin tekisin dedim kendime...
ben ve pişmanlık nedir bilmeyen huyum (: sanırım bi tek bu özelliğimi seviyorum. Doğru ya da yalnış yaptığım ne varsa pişman olmuyorum.
Ve hiç bir şekilde beceremediğim şu zamanlama olayı. Şu doğru zamanda doğru yerde olma zamazingosu.
Sinemadan sonra ne yapsak diye düşünürken kendimi alışveriş yaparken buldum, bir adet pantolon (pantul yada tuman da deniyor)ilen bir adet gömlek(göynek) aldım. Eve geldiğimde ablamla kavga etmeye başladık tartışma konusu ben ve renk seçimlerim.
Bana diyorki;
+ Yeni birşeyler alıyorsun ama hiç yeni gibi durmuyor, sürekli aynı renkler, siyah, mavi, beyaz, krem... Kırmızı al, yeşil al
deyince
- kırmızı ve yeşil mi? Ne saçmalıyorsun sen. 25 yıllık kardeşini daha tanıyamadın mı?Kırmızıymış, yeşilmiş. La havle.
derken Anam girdi olaya,
A: Kırmızıda neymiş, bırak giymeği alsa bile ben giydirmem
- İşte benim Anam
+ Kırmızı derken, ne güzel piti kareli gömlekler var onlardan bahsettim ben
A: yok piti kare filan. güle güle giy oğlum
- iihihiihi sağol Anam miyavvv (:
ben sadeliği severim abi. bu her yerde böyledir. Patates kızartmasına ketçap mayanoz dökmem, dönerim ya cipslidir, yada sade. dondurma kakao ve vanilyadan oluşur üstüne sadece çikolata sosu kafidir. bide siyah çorap takıntım vardır (: siyah renk çoraptan başkasını giymem.
şu doğru yer ve doğru zaman olayını bir gün gerçekleştirmek isterim. Bozuk saat bile günde bi kere bile doğruyu göterirmiş. Onu bile beceremiyoruz ya (:
sen bakma bana Cimi, çalmaya devam et
