10 Mayıs 2010, Salı
saat: 10:35
andaç bana adamlıgını gösterdi bir kez daha:( fotoğrafları göndermiş arada kendinin olanlarda var.bizim olanlar yok ,ben var ,o var, şirince var...kafayı bulmak istediğim bir gundu zaten buldugum bir gündü belki.onu özlüyorum.onu cok özlüyorum .büroda kenarda bir yere fotogrtafını saklıyorum.arada cıkarıp onun yüzünü seviyorum ellerimle sonra geri kaldırıyorum."mutlu olmak varken " diyor ezginin günlüğü
geceler geldi dayandı kapımıza
olduk acımızla sarmaş dolaş
ne söylesem boş
onunla olmayacağını bile bile onu deli gibi özlemdede anlam aramıyorum artık
bir kere sarılsam uzunca
bir kere öpse ellerimden
bir kere baksa bana
sonra görmesem bir daha onu hiç
öyle yarım vedalaştıkki
öyle eksik kaldıki içimde
bir gün ayrılsakda sana sarılıp ayrılacağım dediklerim yalan oldu
kendimi kaybedişlerimde ondan
onu arayaşımdan
onu bulamadığımdan
başkalarına bakıp anlamlar yüklemekden yoruldum
içimde eksilmeyen bir adam var
hiç bir sıfata yakıştıramadıgım bir adam
elimi kalbime götürsem beni yaktıgını hissettiğim bir adam var
ama yorgunum
onunla oldugumda yorgun oldugumdan cok daha yorgunum
özlemekden yoruldum
bana bir sarılsa ve öyle gitseydi keşke.
yaralarım bu kadar kanamazdı!
