11 Mayıs 2010, Çarşamba
saat: 02:32
Sanırım üç ediyor, Medya Kralı ne güzel program diyorum. Ama sistematik olarak televizyon izlemeyi beceremiyorum. Aslında şikayetçi de değilim.
Neyse. Yalnızlık konusunu seçmişler. Yalnızlığın, ama tercih edilen değil maruz kalınan yalnızlığın ne biçim bir felaket olduğunu lise çağlarım dolayısıyla biliyorum. Bugünü düşününce İstanbul'da çok sevdiğim arkadaşlarım var ve yalnızlık çekmiyorum. Önümüzdeki sene içerisinde İstanbul'dan ayrılacağım. Ve yalnız kalma korkusu taşıdığımı fark ettim. Tabi planlarıma mani olabilecek büyüklükte bir korku değil bu.
İstanbul'a ilk geldiğim zamanı hatırlıyorum şimdi. Halen aklımda Panait Istrati'nin cümlesi: İstanbul en duygusal insanı bile hayata bağlayan eşsiz bir şiirdir. Tabi İstanbul'a gelince doğaüstü bir aydınlanma yaşamadım ama İstanbul'a geldikten sonra hayatım hayata benzemeye başladı.
