11 Mayıs 2010, Çarşamba
saat: 04:59
bir sabah uyanır ve anlarsın hayatının çoğunu artık yanında olamıcaklara verdiğini
sana ne kadar bıraktılarsa o kadarıyla yaşamaya mahkumsundur hayatını
bazen yükselmek için yük atmak gerekir hayatından bazen de başkasının haytında ki aşağı süzülen yük olmuşsundur farkında olmadan
bazen bitmesi gerektiğinde bitirmekmiş belki de cesur olmak herşeye rağmen elini tutup dim dik olmak değil bazen köşene çekilip gitmesini izlemek daha zormuş elini tutmaktan
yanında olmak kolayı olurdu en zorların içinden ama seni sevmek hiç kolay olmadı ki şimdi seni kaybetmemek için kolayı seçiyim
insan her şeyini kaybedip dimdik durabildiğinde anlıyo gücünü kudretini
ölürüm sandığında daha çok yaşamaya muhtaç olduğunu görüş çaresizce güçlü görünüyo
şimdi güçlüyüm ben sensiz inandığım savaştığım herşeyi terkedip hayata devam ettiğim için gğçlüyüm
herşeye rağmen yanında olmadığım seni bi ömür bensizlikle cezalandırdığım için güçlüyüm
görüyorum duyuyorum inlemelerini bana dön değişlerini
insan kendi kendini büyütüp şekillendiremiyomuş
senden öğrendim nasıl biri olmam gerektiğini iimde ki bütün iyi duyguların yanına bi şüphe kendi hayatını bile gözünü kırpmadan katladebilecek bi cellat koymam gerektiğini
eğer cesaret edebilirsen bir gün çıkarsın karşıma ve gözlerimde bedenimde görürsün yarattığın beni belki gurur duymazsın için acır beni böyle biri haline getirdiğine ama
ben hayatımda ilk defa gurur duyuyorum kendimle senin yarattığın eserle
sensiz yaşamak çok zor ama sende bilirsin zoru severim bi gün bunada alışıcam belki yine sevicem hiç yapamıcağım şeylerin hayalini kurmaya tekrardan başlıcam ama sayende bi daha hiç bi zaman bu kadar saf olmucam duygularıma kapılmıcam belki bi teşekkürü hak ediyosun bana verdiğin bunca dersten sonra ama
dilim varmıyo kusra bakma
eğer sensen hastalığımın ilacı ötenazı hakkımı kullanıyorum ve gidiyorum temizlerin dünyasından...
