12 Mayıs 2010, Çarşamba
saat: 22:12
Başta son derece uyuz oldum ama şu an o kadar da önemliymiş gibi gelmiyor. Rückkehr koydum. Piç etmeden günde 3er 5er dinlemekten vazgeçmeliyim. Rückkehr demişken bugün söz konusu olay cereyan edince ağlayabileceğimi hissettim, aklıma Martin geldi. Tanışmasaydık aklıma hiç kimse gelmeyecekti. Aklıma hiç kimse gelmeseydi muhtemelen ağlayabileceğimi de hissetmeyecektim. Neyse. Tabi ki ağlamadım. Galiba bu his bana haksızlık yapıldığını duysa üzülecek bir insanın aklıma gelmesi dolayısıyla oluşuyor. Ama aklıma neden yakın arkadaşlarım ya da ailem gelmiyor mesela? Garip.
Hiçbir şekilde bir anlam veremedim. Haberleri öğrenmem çok ani oldu. Hiçbir şey yokmuş gibi davranmayı olağanüstü bir şekilde başardım. Aslında genel olarak hislerimi gizlemeyi iyi beceriyorum fakat bazen bile isteye gizlememeyi tercih ediyorum. Gerek olmasa da yapıyorum. Nedeni de duygularını içinde yaşayan bir insan olduğumu inkar etmek. Bu özelliğimi kırmak için gerizekalı gibi davranmayı tercih ediyor oluşum. Ama bugün böyle bir şey yapmadım. Gerçi eskiden yapardım öyle şeyler, düşününce yakın tarihte herhangi bir şey bulamıyorum.
Kendimle ilgili çok fazla sorgulama yapıyorum son dönemlerde. Nasıl böyle bir insana dönüştüğüme anlam verememem çok komik çünkü bu bir süreç. Ama gerek çevrem, gerekse kendim özel olarak bu hale getirdim kendimi.
Ha öyle veya böyle güzel haberler de aldım. İnsan Haklarında herkesin süründüğü bir sınavda çocuğu koydum, 90 aldım.
Naiflikten geberen bir insan olmamalıyım bence. Çok iğreti buluyorum bu ruh halini.
