14 Mayıs 2010, Cuma
saat: 21:06
bugün amele yanığı olmamın yaı sıra ömrümden gitti güncem. bu zamana kadar olan şeylerinde ne kadar götürdüğünü hissettim. nasıl olacak diyordum ama ekonomi sınavı geçince yani herşey bitince bi ferahlık geldi. bu sınavlar diğer şşeyle tutmuş beni bayağı. daralmış daralmış dünyam. sanki şimdi yavaştan, gelecek hafta şenliklerde (herzaman olduğu gibi) eğlenebileceğimi hissettim.
staj kağıdım da geldi. taaaa 26 nisanda onaylanmış; ama benim ömrümü törpülemek, diğer tarafla arada kalışımı izlemek için anca bugün postayla yollamışlar. bende "ulan kabul etmediler kaldık mı barutlara mermilere" diyordum. bu yazım ilk önce ironman sonra şeker kız candy kıvamında geçecek inş. yalnız ufak bir pürüz var tarih ayarlaması yapılcak. pazartesi ATO işi yatar bana fabrika yolları gözükür güncem.
neden amele yanığı olduğumuda açıklayım. üstünde panda olan küçük dikdörtgen bir çikolata var bildin mi? hah bizim meltemimiz onun reklamını çekti bugün, bizde oynadık bi 14 kişi. şenlik alanındaki o büyük anfiden aşağı koştuk sıcağın alnında. ilk başta kıracaz kafamızı gözümüzü diyorduk. kayıt sesini duyunca Allahım nasıl bir kudret verdiyse aşağı zıplayarak koşmayı geçtim, hendeği atladık aşağıda özlemle yarış bile yaptım öle düşün. tam 4 saat sürdü her sahneyi 3 kez çekince. bizde yandık doğal olarak. merak ediyorum bakalım nasıl bi iş çıkacak montajlanınca.
benim reklamcılık işi yattı böyle hevesli bünyelere yardım ediyorum, napayım...
o halde "mazi kalbimde yaradır" isimli şarkı kendime gelsin.
bu arada ben uslanmıcam galiba güncem. ya kaşınıyorum zorla yemin ederim, şimdiye kadar başıma gelenler beni tatmin etmedi galiba. kendime şaşıyorum bir kez daha ama...offf napıcam kendimle?
öpüldün günceciğim :-*
