15 Mayıs 2010, Cumartesi
saat: 18:43
Selam Günce;
Merak ediyorum acaba herkesin hayatında unutmadığı yada kendisini unutmasını istemediği bir kişi var mı?
Neden böyle günce? Acaba bu istek sadece karşıdakine acı çektirmek istediğimizden mi kaynaklanıyor? Ben unutamıyorum acı çekiyorum o da unutmasın beni, acı çeksin düşüncesinden mi kaynaklanıyor? Yada bilmediğimiz başka bir sebebi mi var. Hayatta binbir türlü dertle boğuşurken bu düşünce aklımıza en ufak bir delikten sızarak bizi nasıl bu kadar sarsabiliyor anlamıyorum.
Belki gecelerimin çoğu bunları düşünerek geçiyor ama 27. yılıma adım atacağım hayat maratonumda hala bir cevap bulamadım aklımdaki sorulara.
Yaşantımızın en alakasız bir anında neden aklımıza düşer bu insanlar ve acaba şimdi ne yapıyordur, kimledir gibi "bence" lüzumsuz düşüncelere iter bizi.
Ve en kötüsü, neden acaba bende onun aklına geliyor muyumdur sorusunu sorduğumuzda kendimize, cevabın hayır olma ihtimali içimizi burkar.
Neyse günce kendine iyi bak demeden önce sana şu sözleri armağan etmek istedim:
Bugün dağıldım, bugün yoktum.
Ömrüm dedim, kat izlerin hep.
Ömrüm, ömrüm yokluğun.
Bugün siyahtım, bugün bıktım
Ömrüm dedim kül izlerin hep.
Ömrüm, baş ucunda unuttun.
Yoksun, yoksun yanımda.
Geçecek demiştin ya,
Geçmedi duruyor hala.
Yoksun, yoksun yanımda.
Bu puslu kalanlarda,
Yoksun yanımda.
Unutma, Beni Unutma.
Bugün pustum, Bugün korktum.
Ömrüm dedin son sözlerin hep
Ömrüm, ömrüm yokluğun.
Bugün üveydim, bugün kıştım.
Ömrüm dedim sen istedin hep,
Ömrüm, sen vuruldun.
