16 Mayıs 2010, Pazar
saat: 17:14
Hayat denilen bu yerde koşuşturmanın içindeyim. Yettiremiyorum kendime zamanı boşa vakit geçirmekten dolayı bir türlü zamanla problemimi çözemiyorum.
Güzel şeyler oluyor yeni birilerini tanıyorum, yeni tartışmaların, kırılmaların içinde buluyorum kendimi. Sonra eski arkadaşımın heyecanına tanık oluyorum. Bu arkadaşım şehrime geliyor, yeni bir yaşama başlıyor yaşadığı şehirde vazgeçecek kadar değer verdiğini düşündüğü biri için... Birileri gün sayıyor hayata artık iki kişi devam etmek, kendi sorumluluklarının yanında sevdiklerininkine de ortak olabilmek için.
Ben neler yapıyorum bir yandan onların koşturmacasına ortak oluyorum bir yandan okulun dönem sonu işleriyle uğraşıyorum ve bir yandan da bir iki yıldır yerimde saydığımı düşünüp ve hep aynı şeylere tanık olacağımı bilerek umut etmeye çalışıyorum, bu sefer iyi olacağına önümüzdeki günlerin.
Şuanda bile beni bekleyen dönem sonu ödevleri var aklımda, daha sonra bil de soru hazırlayacağım, çalışma sorusu.
Bu arada ilk cümle çok klişe olmuş.
saat: 17:23
Sırf yazmak için yazılmış günce gibi olmuş ama uzun zaman sonra hiçbir şey söylelemeyip aslında çok şey anlatabilmişim ya da ben öyle olduğunu sanmışım...
Kısa kelimelerimi, bakışımı, duruşumu anlayabilene anlamaya çalışana...
