17 Mayıs 2010, Pazartesi
saat: 09:49
İlk kez üzülmedim yenilgimize..İlk kez başka bir takım şampiyon olduğunda mutluluktan ağladım.. Balkona çıkıp avazım çıktığınca "Babacım gördün mü? Bu şampiyonluk sana." diye bağırıp, hüngür hüngür ağlamam.. Yarın sekizinci ay gidişinin..Bana yıl gibi gelse bile.. yedinci ayında evlendim, sekizinci ayında Bursa Şampiyon oldu.. En çok görmek istediğin iki şey oldu babacım..
Olsaydın dün akşam neler olacağını hayal ettik kardeşimle.. Önce hop oturup, hop kalkacaktın.. Mesela maçı izlemek için bende olacaktınız.Kardeşim getirirdi seni bana..Evimin en rahat koltuğuna oturtacaktım seni.. Kahveni yapacaktım.. Gelin adayında olacaktı ve gurur duyacaktın bizlerle bir kez daha.. Seçimlerimizden dolayı mutlu olacaktın.. Sonra maçta balkona çıkıp tezahüratları dinleyecektin.. Ve o son bitiş düdüğü çaldığında hıçkırıklara boğulacaktın.. Çocuk gibi gözyaşlarını silmeye çalışarak, dudaklarını büke büke ağlayacaktın mutluluğundan.. Sarılıp öpecektin bizleri tekrar tekrar.. Sonra kardeşimle eve giderken söylenen şarkılara eşlik edecektin ve bağıracaktın o özlediğim sesinle..
"YEŞİİİLLL"
"BEYAAAZZZ"
"EN BÜYÜK BURSASPOR"...
Ne çok sebep vardı oysa hayatta olman için, ne çok sebep.. Hep istediğin, geçen sene Sivasspor için de sölediğin.. Şampiyon olan o Anadolu Takımı senin hayranı olduğun..CAN'ın BURSASPOR'UN ŞAMPİYON OLDU BABACIM..
