17 Mayıs 2010, Pazartesi
saat: 19:38
Bu bir kusma güncesidir.
Yıllar önce - o zaman içinde bulunduğumuz yılın bu dönemleri - bu kadar büyük olayların başlangıcı olduğunu nerden bilebilirdim ki o zaafımın. benim zaafımı kullandın.
Dışa yönelmeler.
Etrafa nazar boncuğu dağıtmalar...
Ve en sonunda beni en yakın arkadaşlarınla aldatman.
Herkes söylemişti senden bana sevgili olmayacağını. ama ben dinlememiştim. ve senden sonra karar verdim ki. eğer bir yerde çoğunluk varsa o çoğunluğun sözünü dinleyecektim. dinledim de. ve dinlediğime pişman olmadım.
Kişiliğimin değişmesini sağladın. teşekkür mü etsem tehessüf mü etsem sana bilmiyorum.
Bana o kadar büyük iyilik yaptın ki beni aldatarak... eğer sen bunu yapmasaydın daha ne kadar dibe gidebilirdim bilmiyorum. daha ne kadar sürebilirdi.
bana eski erkek arkadaşınla buluştuğunu bile söyleyecek cesareti nasıl verdim sana. ve sen bana bunu söylediğinde ben niye hiç bişi yapmadım. yapamadım. ne olmuştu bana. hatta onunla olan fotolarını silmemiştin bile benimleyken.
gizli klasör yapmıştın. benim onları görmeyeceğimi düşünmemiştin. aksine benim onları görmemi istedin. benim onları bulmamı istedin.
acı çekeyim diye. peki ben sana neden acı çektirememiştim.
başta sen benim peşimden koşuyordun. ne oldu da beni peşinden koşturmayı başarabildin. kendinin ne olduğunun farkına bile varmadan.
evet sen hiç kendinin ne olduğunun farkına varmadın. kendini o kadar büyük görüyordun ki... benim de öyle olduğunu düşünmemi sağladın. ama öyle değildin. zavallıydın. acınacak haldeydin. ve benim peşimden koştuğun zamanlarda da ben sana acıyodum zaten. benim acıma duygumu kullandın. onu aşka dönüştürdüğünü zannettin ben de öyle zannettim. oysa saplantıdan başka bişiye dönüştürmedin. herkese mavi boncuk dağıtırken.
ve beni aldattın en sonunda...
En yakın arkadaşım dediğin adamın altına yattın. kendine göre haklı olabilirsin. ama benden bu empatiyi kurmamı bekleyemezsin...
beni aldattıktan sonra bana niye dönmeye çalıştın peki. neydi o çırpınmalar.
gerçekten seni affetseydim benim gözümün içine bakabilecek miydin. ona yüzsüzlüğün üstüne bunu yapabilecek miydin. beni öpmeye kalkıştığında o "En yakın arkadaşının" tadı gelmeyecek miyidi ağzına..
ve gerçekten benim senin beni aldattığını bilmediğimimi sanıyodun bana geri dönmek istediğinde...
Az önce sana demiştim ki bu olanlar için sana teşekkür mü etsem tehessüf mü etsem bilmiyorum diye.
Beni tek başına senden kurtulmak zorunda bıraktığın için.
Bana kadınlara bi daha asla güvenmememi sağladığın için.
Bana bu kadar güçlü bir kişilik bıraktığın için.
Senden sonra bi daha ağlamaya gereksinimim kalmadığı için.
Hayatımda başıma gelen en önemli tecrübe olduğun için.
Ve seni yenebildiğim için.
Teşekkür ederim...
