17 Mayıs 2010, Pazartesi
saat: 20:47
Son zamanlarda çok fazla saçmalamaya başladım. Kontrolsüz saçmalıyorum resmen. Biriken şeylerin patlaması gibi. Ama pişkinlik var üzerimde, risk almamın bir sakıncası yok. Sevmiyorum bu halimi. Hatta iğreniyorum bu halimden.
Onun dışında kendimi inandırmış olduğum bir takım hayallerimi çürüttüğü ve gerçeklerle yüzleştirdiği için Sabahattin Ali'ye teessüf ediyorum. Bir an evvel kendimi inandırmış olduğum ıvır zıvırlara tekrar inandırmam lazım. Tespitlerimi teyit etmek de ayrıca keyif vericiydi. Ama çok fazlası allak bullak etti. Bir de tam zamanına denk geldi. "Bu insanlar ne yaa" diye düşünerek vapura binip kitabı açtım ve kitabın en vurucu yerini okumaya başladım.
Bunun dışında Çarşamba gidip kahraman olasım yok.
Bunun da dışında okul bitsin artık, gidelim.
--
Gece 3 edit: Kitabı bitirdim az önce, dayanamadım. Bitirmeden önce günceye yazdıklarımı saçma buldum. Aslında teessüf etmeden önce benim ümidim ölmek üzereymiş. Bu kitapla amaçladığım esas ruh haline tekrar kavuşmuş oldum. Umudumu tazeledim. Güzel insanlara kaldırıyorum su bardağımı. Yatmaya gidiyorum.
