19 Mayıs 2010, Çarşamba saat: 12:18 yürüdükçe gördüklerim ne kadar değişiyor... gözler ne kadar başka bakıyor yıllara... hayat içinde akıyorum şimdi... yaş 30 a gelince yargılamıyorsun kimseleri... 20 lerinde yaptıklarına bakınca, hunharga eleştirdiklerine bakınca; 30 u daha çok seviyorum... yargılamıyorum kimseyi şimdi... Kimseyi gerçekten anlamaya çalışmıyorum.. çünkü herkes kendini açtığı kadardır... sen didiklersen elinde kocaman bir hiç kalır... olduğu kadar diyorum otuzumda... verdiği kadar al... vermek istediğini ver ve kimse sana neden diyemesin... didikledikçe didiklenirsin çünkü anladım... bu bilgiye otuzunda erdim... hayatın biteceğini biliyosun en çok... zamanının ne kadar kıymetli olduğunu... çok heyecanlı değilsin, çok aşık, çok seven, çok çok değilsin şimdi... şimdi akıyorum hayatın içinde... didiklemeden çok çok demeden; öyle seviyorum... dostlarıma öyle bakyorum... yanlarındayım biliyorlar yanımdalar biliyorum... ezmiyolar beni yaptıklarımdan dolayı, kocaman tepkiler vermiyorum onlara yaşadıklarından dolayı... akıyoruz hayatın içinde... yan yana durmak çok çok heyecanlardan her zaman kıymetlidir. 30 yaş bilgisi olarak getirdi hayat bunu da... teslim etti bana... en kıymetli bilgim... arjen