19 Mayıs 2010, Çarşamba
saat: 14:11
Artık sabahları o uyandırıyor beni telefonla,sonra eğer acelemiz yoksa geçiyoruz webcamin karşısına birlikte kahvaltı ediyoruz.Bana sözler verdiriyor yanlış yapmayayım artık diye,hergün bıkmadan usanmadan dinliyor beni,hergün aynı önerilerde bulunuyor.Ertesi gün yine tıpatıp aynı şeyleri anlatıyorum,aynı şeylere üzülüyorum.Hiç kızmadan dinliyor tekrar.
Onla dünyam ne güzel...Dışardaki dünyam hergün daha da yaşanmaz hale gelirken ona sahip olmak ne güzel...
