20 Mayıs 2010, Cuma saat: 23:46 Değerli Güncem, Çok uzun zaman oldu... Bunca zamandan sonra niye yazıyosun, ne oldu da yazıyosun diyebilirsin. Değişiyorum. Büyüyorum. Bana ne olduğunu anlamam biraz daha zaman alacak ama güzel bi değişim bu. Eskiden hep geriye dönmek isterdim, çocukluğuma... Zaman geri sarsın da aynı çocukluğu tekrar yaşayayım, ama önceki sefer yaptığım hataları yapmadan. Büyümeye karşı direniyodum, değişmeye karşı... ama hayat değiştiriyodu beni çocukluktaki saflığım, pür cesaretim yavaş yavaş sönüyo, tomplumun yüklediği kompleksler yavaşça beni küçültüyodu. Bu yüzden çocukluğumdaki gibi saf kalmak için diretiyodum... Ama bi şeyler yaşadım ve biri bana hayata devam etmemi söyledi, geçmişe geri dönmek mümkün değil bunu biliyodum, ama bu sefer bana farklı söylendi aynı şey: hayat devam ediyor, değişmeden kalamazsın, değişiklikleri kucaklayıp ilerlemek zorundasın vs. Ve buna benzer - tam hatırlamadığım ama bam teline basan - bi kaç sözü duyduğum andan itibaren dank etti. Kabullendim, kendimi kabullendim, tüm yüreğimle kabullendim ve ileriye baktım. Baktım ve ışığı gördüm, geleceğin ne kadar parlak olabileceğini gördüm. Ve belki de ilk kez hayatımda korkmadım büyümekten, ileriye gitmekten. O zamandan beri, hayata daha yakın hissediyorum kendimi, yaşama daha çok sarılıyorum. Sarılıyorum, ilerliyorum ve olgunlaşıyorum... Umarım ilerleyen günlerde de kendimi daha çok kabul etmeyi, kendimi daha çok sevmeyi ve de içimdeki olumsuzluklarla yüzleşmeyi daha çok becerebilecem. Unutma ki her tarafını olumsuzluk sardığında, olumsuzluklardan kurtulmanın yolu onlara yoğunlaşmak değil, ancak pozitif şeyleri, hayatta seni mutlu eden şeylere yoğunlaşmaktır. İyi geceler güncecim :) Teşekkür ederim :D Cala