21 Mayıs 2010, Cuma
saat: 00:58
Hala canlı gibi duran, hala burda olduğunu hissettiren fotoğrafların arasında kaybolurken baba, seni ne kadar çok özlediğim gerçeği çok ağır vuruluyor yüreğime..
Artık silikleşmeye yüz tutmuş anılar canımı çok yakıyor. Anıllar berak değil, belkide ben olduğundan fazla kirliyim artık...
Gözlerinin en derinine bakarak yüreğim dolu dolu Seni Seviyorum diyemediğim için, kendimden nefret ediyorum.
Ama bil nolur baba, seni bu dünyadaki herşeyden fazla seviyorum, sana çok ihtiyacım var. yokluğunu herzamançok fazla hissediyorum. Hayatın çok büyük bir tarafı eksik benim için...
Seni çok özledim...
