|
24 Mayıs 2010, Pazartesi
saat: 07:44
; Ve derke iplerin kopmak üzere olduğu hatta belkide koptuğu yerdeyiz. Dayım annemi ilgisizliğinden(daha doğrusu okey sevdasında dolayı) bu eve gelmemek için yemin etti dün gece. Biliyormusun fark ettimde çevremdeki herkes Gamzede dahil olmak üzere zaten bir etrika yumağına dönmüş hayatımı dahada zorlaştryor. Yai ne gerek vardı okadar büyük yemin etmesine. Tamam her konuda haklı olabilir ama gerek yoktu bence, en azından bei üzmeye. Çükü anneme hiç bir sözü kar etmediğii defalarca kendisine söylememe rağmen. Kadın bizi,söylediklerimizi, gözyaşlarımızı umursamıyorki... Zaten onun yüzüde evimize gelip giden yok... Bitişe çok yaklaştığımı hissediyorum günce, hemde çok... Gücüm kalmamış buu fark ettim. Cumaa gecesi felaketi, tüm gücümü ve yaşam sevincimi aldı bende... Birde bu kadar karmaşık,huzursuz,mutsuz hayatın üzerine bitip tükemeyen kalp ağrısı ve ya etkileri eklenince gerçekten dayaılmaz oluyo hayat... .... " Dert bir yandan sevda bir yandan Derman yetmezmiş bilmedim sitem ne çare Şu dünyanın haline kandım Ben yalnızmışım bilmedim..." | ||
|
|
||