24 Mayıs 2010, Pazartesi
saat: 23:10
bir ülkede bir eğitim kurumunda daha 5 yaşında bir çocuk "ben ATATÜRK'ü sevmiyorum, çünkü o sarhoş" diyebiliyorsa ve öğrencinin fikrini değiştirmeye çalıştığım için ertesi gün annesi okulu basıp tehditler savuruyorsa... bütün bu gürültüden uzak tutmaya çalıştığımız diğer öğrencilerimiz okulun ortasında çığlık atan bu kara çarşaflı kadından korkup saatlerce ağlıyorlarsa boşa kürek çektiğimizi zannedebilirsiniz.
babası küfürbaz ve alkolik, annesi eşinden şiddet gören ve kocasından gizli mensubu olduğu tarikatın öğretilerini çocuğuna aşılamaya çabalayan bir kadınken bu çocuk nasıl büyür diye uykularım kaçıyor olabilir.
bunların hiçbiri vazgeçeceğim anlamına gelmiyor ve her gün daha da hırslanıyorum. her ders bir öncekinden daha fazla sevdiriyorum O'nu ve her birinin gözlerinde görüyorum Mustafa Kemal'i.
kimse kusura bakmasın!
