28 Mayıs 2010, Cuma
saat: 12:46
Leszno adinda ufak bir kasabadayim,
ve iki gundur araliksiz konusuyorum,
susmayi, dusunmeyi ve yazmayi ozledim.
Avrupanin en Katolik ulkesi olarak kabul edilen Polonya'da,
hele bir de bu kadar ufak ve geleneksel
bir kasabada
kulturlerarasi diyalog,
onyargilar ve stereotiplerden bahsetmek hicte kolay olmadi ama cok guzel bir sekilde sonuclandi.
Turk olmam karsi taraf icin Musluman oldugum anlamina geliyordu,
ve kafalarindaki en buyuk onyargilarda
Muslumanlar uzerine olanlardi.
(on yargilar hakkinda konusacak olmama ragmen,
goruldugu uzere benim de onyargilarim var,
her insanin vardir ve on yargilar
kesin yargilara cevrilmedigi taktirde
zararsizdirlar,
yeter ki bunlarin on-yargi olduklarini bilip
karsi tarafi tanimadan son-yargi haline getirmeyelim)
Fakat seminerin baslangic cumlesini
Lehce yapmak ve sonrasinda da
en kutsal varliklari olarak kabul ettikleri Incilden bir alinti ile devam etmek ilk dakikadan buzlari kirdi.
insanlarin bekledigi de bu aslinda,
karsi tarafin ilk adimi atmasi,
kimse atmadigi surece de o buzdagi hep aramizda olucak.
Do not judge, or you too will be judged. For in the same way you judge others, you will be judged, and with the measure you use, it will be measured to you.
Herkes Incil'den gelen bu alintinin uzerine
bir nevi rahatladi aslinda,
onlarin inandiklarinin tersine bir sey soylemeyecegimi,
onlari bir seye ikna etmeye calismadigimi farkettiler sanirim.
Sonrasinda da Mevlana'dan gelen su alinti ile
yapacagim sunumun girisini yapmis oldum
Christian, Jew, Muslim, shaman, Zoroastrian, stone, ground, mountain, river, each has a secret way of being with the mystery, unique and not to be judged.
Kulturlerarasi ogrenme tamamiyle kisisel bir surec oldugu icin
kisinin bu surece gonullu katilimi cok onemlidir.
cunku kisi tum bu surec boyunca
kafasinda tasidigi ama farkinda olmadigi
tum onyargilar ve stereotipler ile karsilasir,
yani bir bakima, karsindakinden once
kendini tanima surecidir kulturlerarasi ogrenme.
Bu konuyla ilgili bir seminer ya da kurs duzenlenmenin en zor yanlarindan birisi de
kulturlerarasi ogrenmenin
matematik gibi formullerle
ya da bir dil gibi gramer ile aciklanamayacak olmasidir.
Insanin on yargilari olmadan yasamasi imkansizdir,
sinirli bir algiya sahip olan insan
hayattaki anlam kargasasi ile mucadele edebilmek icin
kafasindaki onyargilara siginir,
boylece bir konu uzerinde derin bir sekilde dusunmesi gerekmez ve kendini guvende hisseder.
tum kadinlar kotu soforlerdir,
yasli insanlar televizyonda sadece haberleri izlerler,
tum hakimler durusttur
...
Boylece kadinlar, yaslilar ve hakimler uzerine daha da fazla dusunup
beyni yormanin bir anlami yoktur.
Ama sorun su ki insanlar cogu zaman bu yargilarin karsi tarafi incittigini
hatta bu yargilari olumsuz anlamda
kullaniyor olduklarini bile farketmezler.
Bu durumda konusmacinin yapmasi gereken
saatlerce sikici teorilerden bahsetmek degil,
kisileri yaratici aktivitiler ile
surece dahil etmektir.
Katilimcinin kendisini bir hakim rolunde buldugu ya da
bir Afgan rolunde buldugu ve kendini rolu icabi savunmak zorunda oldugu cesitli interaktif oyunlar yaratmak
empati duygusunu az da olsa gelistirir.
Daha once tum bu aktiviteleri 16-24 yas grubunda kullandigim icin
30 yasin uzerindeki egitmenler uzerinde nasil bir etki yaratacigini tahmin edemiyordum
ama korkutugumun aksine
cok olumlu etkileri oldu ve tum seminer
cok eglenceli gecti
ve sonucunda Bratislava'ya gitme durumu da kesinlesti.
Tabi her sey gulluk gullistanlik degildi
ve ben sadece kulturlerarasi ogrenme uzerine konusmadim.
Ateist oldugunu israrla dile getiren Slovak gazeteci bir Turk, Cerkes ve Muslumani yakalamisken birakmak olmaz diyerek
Turk - Kurt;
Cerkez - Rusya
Islam, demokrasi vs uzerine aklinda ne kadar soru varsa siraladi
ve sayesinde ogle ve aksam yemeklerinde dahi susamadim.
Neyse ki gecti bitti,
Yarim saat sonra tum kimliklerimden siyrilip
Wroclaw'a gidiyorum,
tek basima,
kimsenin beni tanimadigi bu sehrin tadini cikaracagim.
icki, fotograf, sessizlik.
artik isin seyahat kismina gecebilirim huzurla.
