28 Mayıs 2010, Cuma
saat: 17:31
İnsanlarrr, insanlarrr diye bir şarkıv ardı Teogilin. Her gün 30 yıl geçmesine karşılık birbirimizi hayrete düşürmeyi başarabilen insanoğluyuz wallahi.
Bu dönemde yaşayanların şanssızlığın da istatiksel değerlendirmesi çerçevesinde farklı bir şansa sahip olduğunu düşünüyorum. Bu kadar değişen dünyada bu kadar değişen zamanında yaşıyor olmak herhal apayrı bir lütuf. Gün geçmiyor ki bir şeyler değişmesin, ufak tefek gördüğümüz kişisel hayatlarımıza dış mihraklarca yeni bişeyler eklenmesin.
Dünyadaki siyaset apayrı, teknoloji iletişim elele hep beraber finale gelişimleri desen bambaşka.
He diyceksin ki ne diyorsun? Ipad aldın da ona mı şaşırdın angut? yooo, ne bileyim işte, sürekli dönüş hızı mı fazlalaştı nedir üstün bir düşünce seviyesine ilerliyormuşuz gibi geliyor bazen tüm bu gelişmelerle. Heee tabii bazıları tüm bu gelişime inat geri gitmeye kararlı ama misal onların ki de ayrı bir dikkat çekilesi nokta.
Neyse belki de bugün ilk refleksoloji seansına girdiğimden kendi içimde bir açılım yaşıyorum ondandır. Ben en iyisi, hazır aysonu evime gidip bir kapaniyim huzuruma. Yemekler yiyelim, saçma salak kültür tartışmalarına girip, gece ben yattıktan sonra yanıma gelip sarılıp "Ailem" desin bana...
Ve tüm bu olan biten karşısında kendi kalemin dayanıklılığını sorgulamadan kendimi güvende hissetmeye çalışayım e mi...fa.. sol...
