29 Mayıs 2010, Cumartesi
saat: 21:11
kedimi yiyip bitirmek istiyorum ama o benden önce davranıyor. eşimi hiç sevmiyor, tıslayıp duruyor, dişi bir pisi olacak bir de! bu kadar oyuncu, hırçın ve şeker bir yaratık olamaz. şimdiye kadar 5 kedim oldu, hepsinin huyu bambaşka. biri yanımızdan ayrılmazdı, sıktırırdık, mırklatırdık yine de gitmez resmen dudaklarımdan öperdi. bu yeni bıcırık da onun peşinde ama izin vermiyorum. bir tane ece diye kedim var, o sadece kucağa alınıp sevilip tekrar yerine koyacak cinsten. asla hareket etmeyi sevmez. koltuktan inmesi bile 3 saat sonra kendisini yere atmasıyla sonuçlanan tembelin teki. bir tane şaşı bir sokak sürtüğüm vardı, favorim! o kadar kaprisliydi ki eve gelmediğim zaman koltuğa idrarını yapıp delirtirdi annemleri, o kadar kıskançtı ki köpeğimin kulağını parçalıyordu, sonra o deli zaptedilemedi ve bahçe kedisi oldu. dünyalar güzeli efe isimli kedim de çok ağır abidir. kuyruğunu ısırıp duran yavru kediye bile zarar vermeye kıyamaz, sadece mırlardı. olmayan varlıkları kovalayan tek kedim de oydu. hepsinin ortak noktası deli çocuklar olmaları.
ama ilerde umarım akıllı ve tüysüz gerçek bi çocuğum olur mesela bu günceyi yazarken kolumu ısırmayıp arka patileriyde beni tepmeyen.
