30 Mayıs 2010, Pazar
saat: 12:51
Bir seylerin bir daha hicbir zaman eskisi gibi olmayacagindan korkuyorum.
Korkmaktan da ote, biliyorum.
Elimden gelen de bir sey yok, sadece ucup gitmesini izliyorum. Igrenc bir his yapabilecegin hic bir sey olmadigini bilmek gercekten.
Dusundukce sinirim bozuluyor gercekten de.
---
Ailemin benim hic bir zaman evlenmeyecegim gibi bir dusunceye sahip olduklarini ogrendim.
Bilmem, ben acikcasi kendimi oyle gormemistim hic bir zaman. Ama bunun yaninda kendimi evlenirken de gormedim zaten.
Hayatimin son 10 yilinin gezinerek --ki burada fiziksel olarak gezmenin yanisira hakikaten farkli bir insan haline gelmem de var, ruhani gezinti diyerek sekil yapalim-- gectigini dusunursek sasirtici degil.
Acikcasi su anda evlenmek icin en buyuk motivasyonum sekil bir terasta parti verebilmek olabilir.
Ama alakasiz bir teras olmali, tek ozelligi sehir isiklarini gorebilmek.
---
Sali gune ise basliyoruz, oh yes. Bug fix ederek gececek gibi duruyor ilk 2-3 hafta, belki de ay. Hos tabi.
Tam calismaya baslamadan 3 gun once gene sitenin haber olmasi falan da iyi oldu. Seklimiz olur.
---
Neyi kaybettigimi bilmek hakikaten igrenc bir his.
---
Asil belki de sinirimi bozan da bunu hissedenin sadece ben olmadigini bilmek. Standartlarin dustugunden konu acildigindaki gergin ortam bile bunun kaniti olabilir sadece.
---
Fuck.
