30 Mayıs 2010, Pazar
saat: 23:14
gazetenin birinde bi röpörtajda şöle diyordu kadın:
-ruhlarımız başka bedenlerde yaşadılar yüzyıllar boyunca, şimdiki bedenleriyle de yarım kalmışları tamamlıyor, kendilerine düşen görevleri yerine getiriyolar.
peki gerçekliği az gelse de bana hatta sanırım komik bile geliyor; böle dielim devranın düzeni. ben yarım bıraktığımı hatırlamadıktan sonra ya da aslında yarım bıraktığım sandığım şeyi tamamlamış olduğumu bilmedikten sonra ne anlamı var. varsın istediği bedende dolaşsın ruhum. önemli olan şu anki gerçekliğim değil mi? hayat dediğim zaten 'an' değil mi?
ve ruhum devamlı kendini tamamlamaya çalışıyorsa devamlılığı sürecek bişi için ne die yoruyo ki bedenimi..
dyg
