31 Mayıs 2010, Pazartesi
saat: 00:52
gitti bizim kız. bi buruk kaldım evde, öööyle oturdum tek başıma. iyiydi be böyle.
akşam beni biraz ekti diyebiliriz ama neyse, olur o kadar. ben olsam ben de aynısını yapardım herhalde. bu biraz, büyüyünce çocuklarının artık seninle değil de arkadaşlarıyla vakit geçirmesi gibi birşey. seni sevmediğinden değil.
3 gündür 4-5 gibi yatıp sabah çok geç denmeyecek saatlerde kalkıp yine gezmeye gittik. sonuç boş bir cüzdan ve yitik bir ses. bir de yıkanması gereken 2 makina çamaşır. ne alakası varsan ("var dersen" demek, değiştirmeyeceğim) tembellikten anacım. kelimeleri bile kısaltıyorum. eskiden çok yapardım, güzel de şeyler çıkardı ama şu an hiçbirini hatırlamıyorum maalesef !
akşam ekilince abuk subuk bişeyler yedim, soğan da ekledim, doktor işini bir gün ertelemek zorunda kalabilirim o yüzden. neyse bakalım. yarın şöööyle kitabımı alsam, likörlü falan kahve yapıp termosa koyup parkta yayılsam? uyuyakalsam köpekler üstüme işese uyansam. o da değil de bi ayakkabı alsam da yürüyüşe başlasam. g.tgöbek (ben de bu durumda götlek) bir oldu, bu sıcaklarda çekilmiyor topaklık.
emeeeen yatayım en iyisi, yoksa melankoliye kaptırmam an meselesi.
iyi geceler bana.
günün şarkısı: morphine - i know you (part III)
