03 Haziran 2010, Perşembe
saat: 16:14
Sahalara dönüşüm muhteşem olucaktı...?! dört yıl aradan sonra şirket ahvalinin organize ettiği ve her hafta tekrarlanıcak olan, kösemizin başındaki halı sahaya kaleci olarak yerimi ayırtmıştım güncecim... Beklediğim an gelmişti... Kendimi yeniden halı saha piyasasına sunabilirdim ve gelicek transfer tekliflerine açabilirdim elbet...?!
Son dört senede spor adına tek aktivitem köyümün sahilinde tur atmak olmuştu , bu tur atma hissiyatı gel görki herhangi bir halta yaramamaktaydı, sigarayı bıraktığım bir yıl boyunca katmerli olarak kilolları bünyeye dizmiştim... Olabilicek hiç bir koşu aktivetesi benim killorıma dair herhangi bir indirime gitmiyordu... tabir yerindeyse ağzım durmuyordu , duramıyordu sayın gunce... Üzerine bir yılın sonunda sigaraya başlamam da çabasaydı tabi... O zaman bu nasıl bir lahana tursuydu elbet...
Hal böyleyeken hazır etrafı temizlemişken ve bende spora başlama ruhu yeniden teyakuza geçmişken, üzerine hafta da bir yapılıcak bir halı saha maçı elbet bulunmaz bir nimet olabilirdi... Ama olası bir sakatlığın önüne geçmek lazımdı, halı sahaydı bu cıddı bir işti boru değildi elbet... Yarım saat sahilde bi gün öncesinden bacakaları açmıştım... Akşam kampa girip iyi uyku çekmiştim... Profösyenlik gereği sahaya bir saat önce gitmiştim ve ısınma turlarına başlamsıtım, bacakları ve kolları açmısıtım... kramponları giymiş , eldivenleri takmıştım, zamanında nobre'den araklıdığım formayı dahi almısıtım, olur ya bi on dk'a gidip gol atarım falan... Ful konsantrasyon ve motıvasyon vardı üzerimde anlıycağın günce ... Maça çıkamdan önce takım arkadaşlarıma galibiyet yemini ettirdim , sonra saha ortasına toplanım omuz omuza çember olup biz kazanıcaz sloganı falanda attırdım...! yetmemişti galibiyet halinde aleme gitme vadinde bulundum... Bi ara hızımı alamayım prim falanda vaadetmiş olabilirm... Kalecilikten kendimi görgüsüz yöneticiliğe terfi etirrip...?!
Sonunda saha çıktık güncecim , ben çimleri falan öptüm , pardon halıyı... Boş tribünlere selam verip yumruk show falanda yaptım galiba...?! Ardından elbet sonunda maç başladı , ilk yirmi dakika gayet keyifli bir maç ceyran ederken, ben 18 yasında kı taze ruhumla nerden nereye kendımı atıcagımı sasırmaktaydım... Plonjonlar, degajlar, savunmayı uyarmalar falan filan , gayet artistim yani... 20. dakıdan sonra ne olduysa oldu tabi... Suratımın orta yerine yakın mesafeden gelen füze, hayatın pekte öyle olmadığını çenemin yerini şaşırmasıyla anladım, önemli değildi suratıma ilk yediğim top değildi, elbet kalktım tabi... 10 dk'a sonra bu sefer takım arkadasım rakıple beni karısıtırdı muhtemelen , zira bir boksor mısalı aynı yere çalıs tembihi almışcasına dirseği çenemin orta yerine yapıştırdı... Bi an kimdensin sen lan diye bakarken suratına , yeri daha makbul bulmus olmalıyım kı boylum boyunca seriliverdim...! Ama onuda atlatım gunce... Yeniden kalktım ayağa ... Hevesimi kimse bozamazdı... İlk yarıyı kapatıp ikinici yarıya geçmiştik... Bende kaleyı adeta gole kapatmısıtım peşi sıra...! İyiydim yani gunceee...! Ama son 15 dkya girerken olanlar oldu , topa yetişeiveriyim diye depara kalkarken sol baldırım arkasından bi halt öyle fırladı gitti valla ... bir deparın ortasında nasıl aniden duruluveririmiş öğreniverdim o an... O son noktaydı işte ... Sahalara dönüşüm hazin bir sonla bitmişti... Sağlık görevlileri sahaya girmişti , sedye gelmişti, ama kabul etmemiştim gunce , bu sahayı onurlu bir seklıde ayakta terkedicektim ben...! İbo geldi ... bi omuz attıı aldı götürdü beni , koydu bi banka sağolsun...!
