04 Haziran 2010, Cuma
saat: 14:18
O yine hayatımda,
Uzun zamandır gerçekleşmesini istediğim şey sonunda gerçek oldu ama peki ben neden mutlu değilim? ...Ne güzel bitti artık bu saatten sonra çok zor dediğim ve bu duruma kendimi alıştırdığım bir zaman da çat kapı geldi.
7 ay sabırla birgün dönecek diye beklediğim insan döndü evet bin özür bin pişmanlıkla ve herşeyin eskisinden daha güzel olacağının sözünü vererek, kandım bu söylenenlere çünkü inanmak istiyordum onunla mutlu olacağıma, ben seviyorum ya onunda beni sevdiğini düşündüm hep, aldığım cevap ''seni sevmek istiyorum'' du. Buna sevinmeli mi insan yoksa o acı içinde geçen günlerin değmezmişlik hissine kapılıp yoluna mı gitmeli doğru olan... Mantıklı olanı değilde o anda kalbimin sesini dinledim. Dinledim de ne işe yaradı ben hala seviyorum ama yine sevilmiyorum sevilmeyi geçtim de bana öyle geliyor ki değer bile verilmiyorum, vakti benden çok herkese, herşeye var.
İstediğim şey çok büyük şeyler mi bir ilişkiden acaba? Bende mi var bir terslik?.. İyiyim sen nasılsın halı saha maçına gidiyorum geldim çok yorgunum yatıyorum iyi geceler.
Niye aptal gibi birşeyler için kendimi zorluyorum ki niye? olmuyacak bişi için zaman geçiriyorum daha ne kadar yüzsüz olabilirim? Bu ben miyim?
Galiba yoruldum,.. Her şey kadar.. Herkes
kadar.. Sen kadar.. Kendime kalbimi kanıtlamaktan.. Ve kanıtladığıma kendimi inandırmaktan.. Ve dahası kocaman bir sahada
tek başına koşmaktan yoruldum...
İçimde haykırmak istediğim daha çok şey var güncem.Bakalım ilerleyen günler güzel şeylere mi yoksa yine o eski boşlukta olduğum günlere mi vesile olacak bende sabırsızlıkla bekliyorum....
