|
04 Haziran 2010, Cuma
saat: 20:18
insan canının acımasına alışıyo belki zamanla ama elleriyle canımı almasını kabullenemiyorum üzülüyorum kendime ona artık olmayan bize ne gerek vardı değer miydi bitirmeye evet doğruydu belki bitirmek yapabilceğim bşi yoktu bitmeliydi artık ama ne gereği vardı o kadar emeğin göz yaşının niye bu öldürmeyen acı beni güçlendirmedi niye çok güçsüzüm yataktan kalkıp güne başlamaya mecalim yok öldümde kimse bana mı söylemedi niye her gün yatağa uyumak için girip gözlerimi ona kapıyorum her yerde onu görüyorum çok yoruldum çok ... | ||
|
|
||