04 Haziran 2010, Cumartesi
saat: 23:37


insanın canı eti delinmeden parçalanmadan acır mı

delilik sınırı neymiş biliyorum
neden delirirmiş insan anlıyabiliyorum

ben hiç konuşmadım aslında sesim yok
bağıramıyorum

dünyanın en kötü insanı olmaya karar verdim
"çok iyisin" herkes kısa pantolonla dolaşıp sadece kesme şeker yicek

beni ben yapan saf acı umutsuzluk "hırpalanmak"

bedenim büyürken değişirken aklım aynı

hayatımı sikim.

istanbul