07 Haziran 2010, Pazartesi
saat: 02:32
Son bir gün kaldı,insan bir şeye emek verıp de zaman yaklasınca heyecanlanıyor sanırım,yada bır seyı sevıp de emek verınce herseyın bu uc gunluk dunyada ıyı olmasını temennı edıyor,
şimdi ben ne dıye bunları yazıyorum bılmıyorum sanırım geldıler yıne bana.ınsanın kendıne ettıgını ondan ıyı kımse edemezmıs ya albenden de okadar,ıyı de kotu de olmak yada neyın ıyı neyın kotu olduguna karar vermek ve kendı salak yahut da sana gore kızıl değırmenını de yaratmak, kendı araf altılındakı koordınatları tutturmakla mumkun olmalıymış ya..
ya da hası... ordan altılı tutturmayı ısteyen de kim ve ne ve kım sorguluyor kı bunları der gıbı bır ses, arka taraftakı kalabalık ıcerısınden yukselen:)
hadı gecelım onları da, adama en cok ne koyar hayatta bılıyormusunuz,degersız oldugunu hıssetmek..!
bence oyle kı, en dogru temel olgu yaşadıgını baskalarının farketmesı ve onların sana deger verdıgını hıssetmek, ne sacma dımı,bencede...ben kımsenın farketmesını ıstemeden yaşamak ıstıyorum dıyenlere kocaman bır el hareketı cekme geregı bıle duymuyorum acı gercek bu,hep deger verılme ıstegındekı o kucuk canavarı beslemek adına degıl mı kı, ardımızda bıraktıklarımız onca zıyan ardından o kucuk canavarın gozyaslarından da baska, hapşırmasını, tekrar acıkmasını ve gaz cıkarmasını ısteyecek kadar acımasız yapan kendı acınası yalnızlıgımız...
degıl mı ki...heyhat...ınsanlık...!yaşlanıyoruz su dizeleri okurken bıle..ve dize gelmek ne denlı densizlik ıster kı daha..ve ne vakıt durulmayı planlıyoruz..belkı senın durulugun benım bulanıklıgımda ve duruluk ve onca saçma tabunun altında yatan avaz avaz bağrındıgın senın mutluluk masalın, benımse sarap kadehımde bır nıtche gıbı gulumsemekte bana...
yok oyle bır mutluluk deme,var hayatta gunesın senı daha cok ısıttıgı sabahlar ,bazı kokular dna na yapısır saklanır kalır sen anlamadan,oyle bır cıkagelır kı o kendı kurdugun yalancı gokyuzunun gecesınde,o yalancı kaydıgın yıldızların ve o ay ısıgını sılıverır bır çırpıda, ama bır de bakarsın kı sen coktan atmosfer içindesındır ve ozon tabakan her zamankınden de kalındır kı ılk defa orda olmayı ıstersın ama cok geçtır artık hersey ıcın...ve sen kaybetmıssındır gerçeğin sıcaklığını...
sımsıkı sarılırsın yastıgına gozun kamasırken bır damla akar ıcıne,yastık ıslandımı ıslanmadı mı ıdrak edemeden kendı gokyuzunun yalnız ısıkları orter uykunu ve gun bıter ardında bır tek ısmın kalır o mutlulugun senın hıc bızaman bılemeyecegın mışlı sonunda,
çin seddinden bir james dean geçer u2 şarkısının arka fonunda,tutar çekikgözlü bir moğol ıkı laf eder düşünde,saçmalar durur bir deliğe girmeyi erdem sanarken sen, saklanırın bir fare yetimliğinde ve artık anlarsın heyyyyyy truva şehri ben seni artık kurmayacağım al vatan da senin toprak da...atımı ıstıyorum bir tek... adım sa sana kalsın...!
NOT:şiir kulesinin resimlerini eklerim dediydim ya ekedim nıyemı hıç sırf ego tatmını:P
