08 Haziran 2010, Salı
saat: 20:54
düğümlenmiştim karşısında,konuşamamıştım onu görunce,heyacan basardı beni kokusunun nefesimle çekerken.Başım döner bakmaya kıyamazdım gözlerinin içine tarif edilemez bir histi benimki,Her sabah karşılaşmak ama tek bir kelime bile edememek bir hayel kırıklığıydı benim için.Bir gün tüm cesaretimi topladım arkasından yürüdüm.kafamda türlü konuşma edebiyatı kurgusu ile.ufak bir affedersinizle başlayabilirmiydi acaba? bilemiyodum.Bu asla cevabını öğrenemiyeceğim bir soruydu.yaklaştım,yaklaştım tam o arada bir kırılganlık itti beni..sonrası son kez göz göze gelme ufak bir gülücük ve içimde kalan bir heves..sadece bu kadar.
