09 Haziran 2010, Çarşamba
saat: 00:07
25 Nisan 2006, Salı
saat: 16:53
26 Mayıs 2005, Perşembe
saat: 09:19
canım benim, meğer neler neler düşünüyormuş..
tahmin ettiğimden çok daha güçlü çıktı.. direndi, yılmadı, üstüne üstlük üzerlerine bile gitti.. ben, onun yaşındayken onun kadar olgun davranabilir miydim acaba?
ya ben iyi ki onu seviyorum, o benim resmen ruh ikizim!
çok güçlü.. kalbi sonsuz bir derya gibi.. durağan değil, hep akıcı.. coşkun, çağlıyor, yetmiyor ona da, kalbi alabiliyor, bana "siz sevdikçe yüreğim genişliyor" dedi..
bana benziyor..
Allah'Im, birçok şeyim oldu o benim.. süratli bir şekilde de herrşeyim olma yolunda ilerliyor.. her geçen gün biraz daha bağlanıyorum, her geçen gün biraz daha yerleşiyor, her geçen gün tabiri caizse yeni eşyayla geliyor kalbime.. gidici değil, kalıcı.. misafir değil, ev sahibi oluyor yüreğimde..
bir sene sonra neler olacak demiş.. kendisini hep onunla avutuyor.. bir sene daha dayan, az kaldı, bir sene sonra herşey rayına oturacak diyor..
işte ben bundan pek emin değilim.. bir sene sonra herşey kötü olacak.. ben onunla başımıza gelecek olanlara razıyım..
yani TEK BAŞIMA KIYIYA ULAŞMAKTANSA, ONUNLA BATIP ÖLMEYE HAZIRIM !!!
offf,
o güne kalbimin dayanabileceğini zannetmiyorum.. ben, onsuz nasıl durucam..
o olmalı benim yaşantımda.. mekanımız bir olmalı.. ben onu görmesem de, hiiç konuşamasam da, yanından dahi geçmesem de, kapı çaldığında onun açma ihtimali yok mu, merdivende karşılaşma ihtimalim, üç saniye yanından geçme ihtimalim, varsın hiiiç konuşmayayım ama olsun o bile bana müthişş bir heyecan veriyor.. gerçi özlemimi çok fena arttırıyor ama olsunn.. soluduğumuz hava bir olmalı!
artık yavaş yavaş her şeyim ona endeksli oluyor.. o, mazeretli olup da gelmedi mi, benim de hiiiç gidesim gelmiyor.. onun velisi gelip aldığında, o an orası bana zindan gibi oluoyr, hemen arıyorum kardeşimi.. ve bu çok zor bişey.. çünkü hiç bişey kontrolüm altında değil ki.. dün geç saate kadar kalmam gerekiyordu, belgeler hazırlamak için ama ben ne yaptım.. onun gittiğini öğrendiğim an afakanlar bastı beni.. oysa onu görüyor muydum, yooo.. hemen çıkmak için mücadeleler verdim, hocamız kızdı ama elimde değil, o gidince boğulacak gibi oluyorum..
peki ya seneye ne olacak..
"herşeye alışacağız, artık her an düşündüğümüz biri değil, arada akla gelen güzel bir anı olacağız", diyor...
bilmiyorum..
bilmek istemiyorum..
hayır, öyle unutamam ben hemen.. her aklıma geldiğinde, nerede olursam olayım, gözlerim dolacak ve belki de, oturup yolun ortasına hüngür hüngür ağlayacağım !
keşke gitmese..
keşke gitmese..
orası zindan olacak bana.. derse boğazım düğümlene düğümlene gireceğim.. derse farklı bişeyler hazırlama hevesim kalmayacak..
hayırr, o olmalı, gitmemeli, dayanamam, ölrüm Allah'ım, gerçekten bu ayrılığı kaldıramam!!
inşAllah haf... uzar biraz daha.. ne bilim, has falan şöyle iki sene sürse.. ya bişey olsa işte, Allah'Im sen onun kalbine oranın sevgisini koy, gidemesin..
ben duramam onsuz!
ben yapamam!
ben çok alıştım!
Canım benimm! seni seviyorum anlıyor musun, çok seviyorum, senin için şu dünyanın altını üstüne getiririm !!!!!
keşke ama keşke gitmesenn..
Seni seviyorum,
duyuyor musun sesimi,
seni gözüm hiç bir şey görmeyecek kadar seviyorum !!!
24 saat sadece sen varsın aklımda..
sadece ve sadece sen!
işte geldi yine bizimki..
kalbim zor duruyor yerinde, haykırıyor haykırıyor, isyan ediyor, çıkmak istiyor, ona gitmek istiyor..
tutamıyorum,,,
Allah'ım bu nasıl bir cezbee!
yardım et...
ama
teşekkür ederim..
emanetini sonsuza kadar koruyacağım...
sana GİTME demeyeceğim ama GİTME LAvinia!
_aqua
butcherr
......
......
sadece ama sadece acı şekilde gülümseyebiliyorum ....
emanetini sonsuza dek koruyabildin mi_?
........
ufff ,
çok sıkıcı olmaya başladım ....
geber zülfikar !
