10 Haziran 2010, Perşembe
saat: 21:48
günceciğim malum final dönemi, bugün enstrü. çıkışında yarınki sınava çalışmak için kütüphaneye gittim. evde çalışamıyorum. dikkatimi dağıtacak çok şey var, hem uyku basıyo. hazır akşam odada seminer de var vakitte geçmiş olur dedim.
birazcık çalışmaya çalıştım kırmızı koltuklarda; zira içerde gruplar halinde kpss tayfası yapamadıkları soruları tartışıyolar. olmuyo orda çalışma falan.
evdeki durum kütüphanede vuku buldu uyku bastı. göz kapaklarım ağırlaştı, baktım arkada bi kız daha uyuyo saatimi kurdum 1 saat sonraya, biyokimya mühendisliği tuğlasının üstüne koydum kafamı yattım.
bir ara gözümü açtım hemen karşımdaki koltukta kim var? bahar şenliğinde o malum gecede asistanla yiyişen kızıl saçlı kız. kıvrılmış benim gibi uyuyo. aynen chuck' ın çakmaları gibi bütün o şenlik gecesi gözümde belirdi kare kare. ama midem bulanmadı o geceki gibi. hatun uyurken melek gibi gözüküyordu. hani sanki dünyanın en masum yaratığı o. izledim bir müddet, vallahi bu uyku çok masum bir hava veriyor insana. sanki böyle korunmasız, günahsız çekmiş ayakları cenin pozisyonu karşımda yatıyo.
ulan birde o gece yanımda olacaktın günce. birde o gün görecektin onu. kaç tanesiyle ya kaç tanesiyle... tövbe tövbe.
sonra kapattım gözleri karşılıklı uyuduk.
ne garip.
