11 Haziran 2010, Cuma
saat: 00:33
Klasik müziği piyasalaştıran,poplaştıran,tekno ile vermeye bayılan,baside indiren,indirmeyen çalışan zihniyeti sevmiyorum kabullenemiyorum.
Klasik müzik piyasalaştırılmamalıdır. Piyasalaştıralamaz. Klasik müzik her anlayışa hitap etmeye bir türdür. Derinliği vardır. Herkes anlayamaz. Herkes sevmez demiyorum herkes anlayamaz.
Basit insanlarınm anlamasını beklemiyorum. "ıy ben dinleyemiyorum çok bayık geliyor." diyen insanlar benim için embesildir.
Klasik müzik her duyguyu içinde barındırır. Pop hareketli eğlencelidir,metal hüzünlü,isyankar ve melankoliktir,arabesk acı ve eziklik,yokluktur,türk sanat müziği şarap kadın ve aşktır,halk müziği zaten belli halkın duygu ve düşüncelerini sanatız bir şekilde aktarır yani sevgiliye duyulan özlem olur,aşıktır kıza türkü yakar... vs vs her türün sınırları vardır major bir metal şarkı yoktur. Her türün duyguları standarttır,dışına çıkması mümkün değildir. Ayrıca müzik bütün türlerde ikinci plandadır zira sözlü müziktir. Yani bestenin anlattığı sözlerden ibarettir. Sen o şarkıda başka birşey düşünmeye fırsat bulamazsın. Çünkü ilk dinlediğin andan itibaren beynine o sözler kazınır ve sen o şarkıyı dinlediğin an kafanda sözlerine dayalı olarak bir kompozisyon çizilir,hikaye kurulur.
Ama klasik müzikte söz yoktur. (arialar içinde bir türdür ben genelden bahsediyorum,koralleri ve diğer türleri de tenzih ederim zira onlar da türlerdir.) Bach bir kilisede organist olmasına rağmen yazdığı eserleri bunu bilmeyen biri dinlediğinde gayet de farklı kompozisyonlar kurabilir,şahsen ben bunu bildiğim halde bende uyandırdığı duygularla dinliyorum. Dinleyiciye bırakmış daha doğrusu müzik aslında senin ne anladığın,ne düşündüğündür,besteci ne amaçla yazmış olsa bile.
Mattheuspassion'u Johannespassion'u falan örnek vermeyin onlar zaten direk matta ve yuhanna incilinden sözlere bestelenmiş eserler. yani sözler gayet incilden.
Diyeceğim o ki klasik müziği herkesin seveceği(anlayabileceği demiyorum anlamak için düşünmek lazım,klasik müzik üzerine düşünülmek ister) bir şekle sokmaya çalışmayın. Maymun ediyorsunuz eserleri. Bırakın da bazıları(birçoğu) anlamasın. Başkaları anlayacak diye ciddiyetinden,asaletinden,özünden koparmanın manası yok.
Klasik müziğin özel tarafı akustik olması. Hoparlöre bağlayıp da elektro kemandan dinledikten sonra ne anladım ben o işten.
İyisiyle kötüsünün farkı aradan kalkıyor. Bir hillary hahn'ı bir david oistrakh'ı bir itzhak perlman'ı kemanından nasıl tanırsın ki başka?
---------------------------------------------
Sorun ilgi duyduğum birisini çok yüceltmem sanırım. Evet bu yüzden onun yanında rahat olamıyorum. Ve komik ama ona şehveti yakıştıramıyorum. Evet sanki onun arzuları olamazmış gibi düşünüyorum. Ne kadar yanlış ve hastalıklı bir düşünce. Niye? Niye yani? Bu bence küçükken cinselliğin yanlış,kötü,pis kaka birşey olduğu toplum tarafından beynimize zerk edildiğinden kaynaklanıyor. Ne kadar yanlış,hastalıklı şekilde yetiştirilmişiz tanrım!
Ne kadar "fanus" bir hayat yaşamışız! Beğendiğin birisine yaklaşırken ne kadar türlü saçmalık,hata varsa yaparak hareket ediyorsun. Seni tanıyan insan seni daha baştan en olmadığın şekilde tanıyor.
Seni tanıdıkça aslında seni ne kadar az tanıdığını fark ediyor. Sonra o malum cümle " saffetle başlarda çok güzel anlaşıyorduk fakat nasıl olduysa "değişti" tanıyamaz oldum."
Hayır sen saffeti hiç tanımamıştın ki aslında,saffeti olmadığı şekilde tanıdın sen,zaman içinde kendisini senin yanında rahat hissetmeye başladı ve gerçek saffet ortaya çıktı.
Yarın sabah onda esengülle buluşucaz. Tek istediğim beni ben gibi tanıyabilmesi. Elimden geldiğince rahat olucam onun yanında. Beni ben gibi tanımasını istiyorum. Olmadığım şekilde davranarak temelden bozuk birşeye başlamak istemem. Beni olduğum gibi tanısın ve beni eğer severse-sevecekse ben olduğum için,böyle olduğum için sevsin.
Yoksa sonu malum be hacım. Akşam vakti sardı yine hüzünler diye şarkılar söyletiyorlar...
Yırtık bir afiş...Seni gördüm duvarda...
