12 Haziran 2010, Cumartesi
saat: 01:19
yıl 2010 bir yaz gecesi
otuz yaşındayım
hayatımın geri kalanı beni korkutuyor
cocuklarım olsun ıstıyorum
evın ıcınde oynasın katrem ve karadenizim
yedıncı dal sigaramı içiyorum
biram ısınmış tatsız
işlerimi toparlayamıyorum
aklım beş karış havada
ne istediğimi biliyorum
bu canımı acıtıyor
geçmişle ilgili pişmanlıklarımmı sildim
tek gelecek içimi acıtıyor biraz
onun dışında mutluyum
ciddi kilo verdim
güzelleştim bu canımı sıkıyor
bok gibi yiyorum
en yakın arkadaşlarım başka bakmaya başladı bana üzülüyorum
bir onun gözlerinde anlam bulmak istiyor kalbim
onunda ne bok yediği konusunda fikir oluşturamıyorum
evi temizledim odam hariç her yer deterjan kokuyor
bu kokuyu sevıyorum
annem kokuyor
o hep böyle temız kokar
sabah erken kalkmam gerekırken hala nette saçmalıyorum
korkarım calıyor ıcımde
asiliğime direniyorum
alıp başımı gitsem
kaçsam bu tantanadan
bu sakladıgım acılardan
açıp fotografımıza bakıyorum
söyleyemediğim sevgim akıyor gözlerimden
söyleyemeyecegımde bılıyorum
öyle yakın bir fotograf
gözlerimiz ışıl ışıl
ona yaslanmışım
elini sandalyeme dayamış
arkadaş gibi değil
oda söyleyemeyecek biliyorum
sadece ima larda kalacak bir aşkı yaşıyorum
annem yok
gelsin istiyorum
dagınık yalnızlıgımı toparlasın
geceleri boş bir kabusa sarılıyorum
başım dönüyor sekizinci dalda
"sorulur karanlık sebebım" diyor ahmet kaya artık ağlayamıyorum
içimde koca cıglıklar buyutuyorum
yıl 20on.otuz yasında yolun sonunda hissediyorum.bütün gulumseyıslerım sahtemi?
